|
Miejscowości w
Gminie
BORÓW
Wieś na północnym skraju Niecki Roztockiej u południowo-zachodniego
podnóża Rogoźnickich Wzgórz, na wysokości około 220-230 m.,
n.p.m. Na południowy-zachód od Borowa biegnie nieczynna linia
kolejowa z Bolkowa do Jawora.
Borów leży na obszarze o dogodnych warunkach dla osadnictwa był,
więc zasiedlony od dawna, o czym świadczy odkrycie cmentarza
kultury łużyckiej. Pierwsze dokumenty, w których widnieją
wzmianki o wsi pochodzą z XIV w.. Dowiadujemy się z nich, że w
1305r. istniało w Borowie 14 zagród chłopskich, a pod koniec
wieku we wsi, której właścicielem był Hannos Kewke, znajdował
się folwark.
Zasadnicza zmiana w dziejach Borowa wiąże się z datą
3.02.1598r. gdy hrabia Conrad von Hochberg kupił dobra roztockie od
Franza von Schweinichena. W ich skład wchodził także Borów. Od
tego momentu wieś przez cały czas należała do posiadłości w
Roztoce. Mieściła się tam także parafia, do której zawsze należeli
mieszkańcy wsi. W 1765r. we wsi mieszkało 16 zagrodników i chałupnik
oraz 5 rzemieślników.
W 1825r. właścicielem wsi był hrabia Rzeszy Hans Heinrich von
Hochberg VI. W tym czasie w Borowie był folwark, młyn wodny,
wiatrak i 18 domów. Z kolejnego dokumentu dowiadujemy się, że w
1840r. właścicielem majątku był hrabia Rzeszy, wolny pan stanowy
- Hans Heinrich von Hochberg X z Książa i że w owym czasie we wsi
znajdował się dwór, młyn wodny, wiatrak i 4 warsztaty płóciennicze.
Dopiero w drugiej połowie XIX w. wieś zaczęła się rozwijać,
dzięki podjęciu wydobycia granitu. W 1896r. przez Borów
poprowadzono lokalną linię kolejową, a od niej bocznicę do
kamieniołomu.
Po 1945r. Borów pozostał wsią rolniczą, ale cały czas
rozwijał się przemysł wydobywczy i przeróbka granitu. Działały
tu Borowskie Kamieniołomy Drogowe. Obecnie kilka kopalni granitu.
|